26 Ekim 2009 Pazartesi

kafama göre yaşıyordum

kafama göre yaşıyordum dedi bugün bir kızcağız. neydi ki kafasına göre yaşadığı? ne yaşıyordu ki? zaten cücük kadar dünyası vardı. renk olarak ne katabilirdi? eve gidiyor geliyor olması, üniversiteye gidiyor olması, ufak tefek gezileri, arada yaptığı küçük kaçamaklar... heyecan neredeydi peki?
böyle bakınca hikaye çok cazip gelmiyordu. alaycı bir tebessüm yakışırdı, yakıştı da. yine de riyakarlıktan uzaktı. sevmişti bunu. samimiyet önemlidir.
zamanında kız severdi yaşamayı. onun gülüşü birilerinin gününü bile değiştirirdi. duyduğu en güzel şeylerden biriydi gülümsemesi. zamanla soldu gülümsemesi. büyüdü, serpildi. aklını başına toplaması gerekirdi. topladı. artık daha daha akıllı bakıyor dünyaya.
....................................

iyi geceler

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder