31 Mayıs 2009 Pazar

herşey beni buluyor!

herşey beni buluyor insanlarından biri değilim. gerçekten değilim ya. işyerindeki şeyler beni buluyor ama.

anlatıyorum şimdi.

pzt günü üniversiteye gidiyorum diye cts günleri tüm gün işyerinde kalıyorum. anlaşmamız böyle. her cts de kalıyorum. hani kaytardıgım olmuyor. cts günleri de nöbetçi arkadaşlar sıra ile kalıyor. iki üç kişi dışında da kalanı görmüş değilim aslında. dün de aynı şey oldu. benim dışımda iki kişi kalmalıydı kurumda.
ben de kendimi saat 3 te çıkacağım diye ayarlamıştım. T. yi de çağırdım "gel al beni. " diye. patronumda kurumda olmadığı için haber verme gereği de duymadım. neyse çıktım. saat 15.15 telefonum çaldı. arayan N. Hanımdı.
-nerdesiniz T Hanım
- çıkmam gerekiyordu, cıktım.
- haber verdiniz mi peki?
- hayır vermedim.
- kaçta cıktınız?
- 15 dk oldu.
- aradık bulamadık da sizi.
- hayırdır?
- E. Hanım temizlik yapacak da telefonun başında duracak kimse yok.
- her defasında bu oluyor ancak ben orda telefonlara bakmak için durmuyorum. öngörüşme ya da çocuk varsa gelirim. ama bunun için gelmeyeceğim.
- bazen burada kendi işimiz olmasa da kalabiliyoruz.
- ben gelemeyeceğim ama.
- peki o zaman
- bye

konuşma böyle bitti. ulan alt tarafı bir kez erken çıktım. onda da hemen yakalandım. normalde mesai saati içinde erken çıkanlar oluyor. kurum tarafından da farkediliyor ancak kimseye hiçbir şey denmiyor. bir kez çıktım, pat telefon geldi.

bu konuşmayı bitirdikten 1 dk sonra hemen geri aradım beni arayanı. telefon uzun süre çaldı. telefon N. açmadıgı için E. hanım çıktı telefona:

- çıkmışsınız?
- evet çıkmam gerekiyordu. diğer nöbetçilere ulaşabildiniz mi peki?
- kimsecikler yok kurumda.
- bi bakın o zaman.
hfjkghpdtlohp

diye bitirdik konuşmayı. kurumda olması gereken 3 kişi yok . kabul hatalıyım elbette. yalnız eminim ki onları aramadılar bile. ben de böylece ihbar ettim.

zaten bıçak sırtı durumdayken iyice keskinleştirdim. olan oldu artık. bakalım bundan sonra beni neler bekliyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder